۸ نکته و برخورد غیر مسلکی کارمندان نهاد‏های دولتی

نهاد های دولتی برای این ایجاد گردیده است تا خدمات به وقت و موثر را برای شهروندان ارایه کنند. مهمترین اصل برای نهاد ها و کارمندان دولتی باید سهل سازی پروسه ها و همکاری با مراجعین باشد.  اما این اصل در عده زیاد نهاد های دولتی مراعات نشده و کارمندان برخورد های غیر مسلکی را با مراجعین به نمایش می گذارند. در حال حاضر بیشترین کارمندان نهادهای دولتی غیر مسلکی بوده و این غیر مسلکی بودن از عدم شفافیت در روند استخدام کارمندان سر چشمه می‏گیرد.  همه روزه اکثر شهروندان ساعت ها در نهاد های دولتی بخاطر حل مشکلات خود به سر می برند٬ چون کارمندان دولتی کار هایشان را از یک روز به روز دیگر به تعویق می اندازند. متاسفانه بعضی ها مجبور به برگشت به عین اداره برای روز دوم و سوم نیز می‌گردند. در این مقاله روی نمونه های از این برخورد غیر مسلکی کارمندان در نهاد های دولتی میپردازیم که هر یک ما شاهد آن حداقل یکبار بوده‌ایم.

ایجاد موانع غیر قانونی: کارمندان بعضی از ادارات برای اینکه یا از کار شانه خالی کنند و یا هم دنبال خواست های غیر قانونی باشند٬ برای هر مراجعه کننده یک دلیل پیدا می کنند تا اسناد شان را طی مراحل نکنند. به گفته عام آنها را پشت نخود سیاه روان می کنند. به طور معمول دلایلیکه پیش می‌کنند از قبیل کمبود اسناد است و یا تعقیب پروسه دقیق نیست. و متاسفانه رهنمایی درست نیز نمی‌کنند.

استفاده شخصی از وسایل دفتری: از وسایل دفتر استفاده‏ی شخصی می‏کنند؛ به‏طور مثال: اگر دفتر، موتری را  جهت رفت و آمد ایشان در اختیار آن‏ها قرار بدهد، این جنابان موتر دفتر را مال شخصی خودشان دانسته و در کارهای شخصی خود از آن استفاده می‏کنند. و یا هم وسایل دفتری را برای استفاده شخصی به خانه می‌برند.

عقل کُل یا فیلسوف شرق بودن:  افراد غیر مسلکی خود شان را دانای کل و به اصطلاح فیلسوف‌نما می‏دانند. این افراد برای این‏که خود شان را فرد فعال و کارکن جلوه بدهند، می‏کوشند از همه‏ی مسلک‏ها نماینده‌گی کنند. آن‏ها در عین حال روانشناس، مولوی، مشاور ارشد، خلاصه خود شان را هر کاره‏ی روزگار می‏دانند. در هر کار بدون در نظرداشت ربط کاری شان نظر می‌دهند.

قبول نکردن اشتباهات خود‌: زمانی که اشتباهی از دست شان سر می‏زند، هیچ‏گاهی به‏آن اعتراف نمی‏کنند بلکه کوشش می‏کنند دیگران را به‏خاطر اشتباه شان، مورد ملامت قرار دهند. به اصطلاح برف بام خود را بر بام دیگران می‏اندازند. با وجودی که می‏دانند اشتباه از خود شان است؛ ولی حاضر به معذرت خواهی نمی‏شوند.

فرار از کار و بهانه جویی: افراد غیر مسلکی کار را اولویت نمی‏دهند بلکه همواره از کار فرار می‏کنند. آنان از وقفه‏های غذایی استفاده‏ی سو نموده و مراجعین را خیلی معطل می‏گذارند. در کل پابند وقت نیستند.

خوش گذارنی در محیط کاری: این‏گونه افراد، فرقی میان محیط‏کاری و محیط‏ بیرون را تشخیص نمی‏توانند. یعنی در محل کار هزل و شوخی، حاضر جوابی و از این قبیل اعمال را انجام می‏دهند. در حالی که در محیط کاری، کارمندان  باید فقط به کار فکر کنند و مسایلی هم‏چون خنده، مزاح و خواسته‏های شخصی شان را برای محیط بیرون از کار بگذارند. غیبت از دیگر همکاران نیز از کار های غیر مسلکی است.

برتری جویی در برابر دیگران: غیر مسلکی‏ها  یک نوع حس برتری طلبی داشته و معاشرت با دیگران را عار تلقی می‏کنند‏. در حالی‏که یک کارمند خوب باید با همه‏ی کارمندان  ارتباط مفید داشته باشد. به دیدگاه دیگران ارج بگذارد و به نظریات و پیشنهادات آنان گوش داده و خلا‏های خود را برطرف کند.

لباس نامناسب: افراد غیر مسلکی، لباس مطابق محیط کاری نمی‏پوشند. در حالی که انتخاب لباس منظم برای محیط کاری یک مهارت خاصی است که تنها افراد مسلکی می‏توانند از این مهارت برخوردار باشند نه غیر مسلکی‏ ها.

How
You Feel
In Kabul?