تفاوت کابل قدیم با کابل امروز: III

قسمت سوم:

در این قسمت گفته های مان را در رابطه به تفاوت کابل قدیم و امروز ادامه می دهیم:

در کابل قدیم از وسایل تکنالوژی، انترنت و شبکه های اجتماعی خبری نبود مردم به بسیار زحمت پول های شان را جمع می کردند و تلویزیون می خریدند، اطراف همان تلویزیون سیاه و سفید همه جمع می شدند و درحدود سه یا چهار ساعت برنانه های تلویزیونی را تماشا می کردند امروز بیشتر از صد شبکهٔ بیست و چهار ساعته با انواع و اقسام فیلم ها سریال ها آهنگ ها فعالیت دارند اما دیدن آن لذت بخش نیست مردم آن لذتی را که در گذشته با دیدن چند برنامه اندک در تلویزیون های سیاه و سفید می دیدند امروز آن لذت را درصد ها شبکهٔ رنگه نمی یابند درآن زمان هنوز تکنالوژی توسعه نیافته بود، نه فیسبوک بود و نه وات ساپ نه انستاگرام … اما با وجود نبودن این همه سهولت ها مردم خوشحال بودند. خانواده ها گرد هم جمع بودند یا شعر میگفتند یا داستان می خواندند و یا هم از قرآن و از خدا یاد میکردند امروزه این وسایل تکنالوژی و شبکه های اجتماعی با وجود ایجاد سهولت های بیشمارش، خانواده ها را از هم دور ساخته و برخی مایهٔ ایجاد فساد، تعصب… گردیده است. با ایجاد این شبکه ها و تلویزیون ها همه غرق گشتند دیگر نه فرهنگ کتاب خوانی باقی مانده و نه شعر خوانی… امروز کسی پای قصه های شیرین مادرکلان و پدرکلان نمی نشینند تا قصه یی از دهن ایشان بشنوند.

در کابل قدیم گدی پران بازی از جمله پرطرف دار ترین بازی کودکان و جوانان بود در کوچه ها و بازارهای کابل دکان های گدی پران وجود داشت و بازار فروش گدی پران گرم بود. عصرها آسمان کابل با سه پارچه ها و پنج پارچه های رنگارنگ، گلگون می گشت. کودکان با فرفرک های شان کوچه به کوچه می دویدند تا آن را به حرکت بیاورند جوانان عصرها وقتی از کار و غریبی می آمدند کبوتر هایی را که در گوشهٔ بام خانهٔ خویش نگهداری می کردند به پرواز در می آوردند برای کبوتران شان آب و دانه می دادند و از آنها به خوبی نگهداری می کردند اما امروز این سرگرمی ها رنگ باخته است دکانهای گدی پران سقوط کرده و به جای آن انواع گیم ها و بازی های دیگر ایجاد شده است.

درکابل قدیم همسایه ها همچون خانواده درکنارهم زنده‌گی می کردند تا جایی که گاهی نان و آب شان را مشترک بین هم تقسیم می کردند هر شام همسایه ها هرآنچه می پختند به همسایه های دور و بر خود تقسیم می کردند و با هم نان و نمک می شدند به احوالگیری هم میرفتند و در خوشی و غم همدیگر شریک بودند. امروز ما خبر نداریم که همسایه ما سیر است یا گرسنه به ماه ها به دیدن هم نمی رویم حتا برخی از همسایه های خود را نمی شناسیم. همسایه ما گرسنه می خوابد اما ما غذای اضافی را در باطله می اندازیم این است تفاوت کابل امروز و کابل دیروز.


نوشته از: مطواع کبیر

How
You Feel
In Kabul?