غذای های زمستانی کابلیان

هوا ، قبل از اینکه  کاروانش را به سوی جادهٔ سرما در حرکت می آورد ، کابلیان دست به کار شده و یک سلسله اقداماتی را جهت بهتر سپری نمودن این فصل مدنظر می گرفتند از قبیل تهیهٔ مواد آذوقه ، مواد سوخت چون چوب و زغال ، زغال سنگ… و خشک نمودن برخی از سبزی هایی که در فصل زمستان ناپیدا می گشت. به طور مثال در بام های کاهگلی خویش پارچه های نخی را هموار کرده ، بادنجان رومی ، پیاز ، نعناع ، بادنجان سیاه ، سیر و مرچ را مدت چندین روز در معرض آفتاب قرار می دادند پس از خشک شدن آنها را کوبیده در قوطی ها برای فصل زمستان نگه می داشتند تا در پختن غذا از آن استفاده کنند.پس از اینکه کاروان آب و هوا به سر زمین سرما پیاده می شد ،کابلیان در کنار گرم کردن خانه های شان با صندلی و بخاری های چوبی و بورهٔ اره … از غذا هایی که خاصیت گرم کننده می داشت استفاده می کردند پس از اینکه غذا آماده می شد، کودکان آفتابه و لگن مسی را آورده و از روی احترام اول دست بزرگان خانواده را می شستند بعد دست های سایراعضای خانواده را . دستر خوان را روی صندلی هموار کرده و با خواندن دعای دسترخوان و یک عالم اشتها و اشتیاق بسم الله گفته این  چنین غذا ها را نوش جان می کردند:

لاندی پلو: کابلیان گوشت لاندی را یخنی می نمودند ، برنج را صاف کرده آب یخنی را در برنج استفاده می نمودند و گوشت آن را زیر برنج می گذاشتند و دم میدادند. پس از پختن آن برنج را در غوری های مسی کشیده  گوشت را زیر آن می گذاشتند. از این غذا بیشتر در مهمانی های زمستانی استفاده می کردند.

شلغم شوربا: تقریبا بیشتری از مردم در حویلی خویش (تنور خانه) داشتند. زنان در عین اینکه نان های گرم تنوری می پختند دیگ شوربا را که بیشتر دیگ های گلی می بود داخل تنور می گذاشتند تا گوشت آن به خوبی نرم گردد. این شوربا را از جهتی شلغم شوربا می گویند که به جای کچالو، شلغم می انداختن زیرا شلغم خاصیت نرم کننده دارد و برای سرما خورده‌گی و گلو دردی مفید است در ضمن مزهٔ شوربا را نیز دو چندان می سازد.

گوشت قاق: با آنکه دکتران استفاده از گوشت قاق را توصیه نمی کنند اما از اینکه مزهٔ آن نسبت به گوشت تازه دوچندان است کابلیان مقداری زیادی از گوشت تازه را نمک زده در چوب ها داخل کرده در سقف های پس خانه ها یا آشپز خانه های خویش آویزان می نمودند و در موسم زمستان قورمه گوشت قاق را با قابلی پلو می پختند و میل می نمودند.

شلغم بته: این غذا از مشهور ترین غذا های زمستانی کابلیان است.طوری‌که شلغم را در قورمهٔ تند و تیز گوشت می پختند و با شوله سفید رنگ بدون ماش می خوردند به گونه یی که شوله را در غوری ها کشیده میان آن جایگاهی چون کاسه‌گک خالی می گذاشتند و قورمه گوشت شلغم دار را در میان آن اضافه نموده میل می کردند.

کچری قروت: برای تهیهٔ این غذا شولهٔ نه زیاد سخت نه زیاد نرم پخته در غوری ها می کشیدند میان غوری خالیگاهی گذاشته در آن قروت ساییده شده همراه با روغن زرد می انداختند و در اطرافش گاهی کوفتهٔ پاشان اضافه می نمودند و برای تزئین آن از نعناع و مرچ سرخ استفاده می کنند.

علاوه برآن غذا های دیگری چون کچری آچار، آش بریده  ، شولهٔ غوربندی ، بولانی تنوری… و برخی غذا های دیگر خوراک کابلیان بوده و تا امروز مروج است.


نوشته از: مطواع کبیر

 

How
You Feel
In Kabul?