مشکلات اساسی معارف افغانستان و پیشنهاداتی برای رفع آن

قسمت دوم:

در قسمت اول در رابطه به مشکلات اساسی معارف افغانستان حرف های داشتیم اما تا به کی مشکلات را برشماریم ؟ بیایید برای حل این معضل راه  حل دریافت کنیم. در این نوشته ضمن بازگو سازی مشکلات معارف چند  مسأله یی جهت رفع این معضل پیشنهاد خواهم کرد با ما همراه باشید:

ادامهٔ مشکلات معارف:

کمبود مواد درسی: درس وقتی طرف توجه شاگردان قرار خواهد گرفت که دلچسب باشد.مواد درسی وسیله یی است برای دلچسبی و زود یادگیری درس. اما متاسفانه در مکاتب کشور ما قلت مواد درسی فراوان است. جز چند چارت حیوانات و چارت حروف الفبا دیگر چیزی به نام مواد درسی وجود ندارد. آمران مکاتب اگر بسیار مسوولیت پذیر هم باشند تهیه مواد درسی را  بر دوش معلمان می اندازند و معلمان از این کار شانه خالی می کنند.

نبود مدیریت درست: اگر مدیریت نظام معارف درست می بود در قدم نخست در استخدام معلمان مسلکی توجه می نمود در حال حاضر بیشتری از تحصیل کرده های مان در رشته های مختلف بیکار اند و افراد غیر مسلکی از راه های غیر موجه مقرر گردیده ایفای وظیفه می نمایند. عده یی از مفتشانی که برای بررسی وضعیت درسی مکاتب فرستاده می شوند با دریافت رشوه از سوی ادارهٔ مکتب از مشکلات درسی آن مکتب چشم پوشی می نمایند.

اغلاط  کتاب های درسی: با آنکه کتاب های درسی مکاتب چندین بار بازنگری گردیده است اما باز هم عاری از اشتباهات نیست. به طور مثال کتاب های ساینسی به گفتهٔ دانش‌آموزان سرگردان کننده است. بدین معنا که یک قسمتی از یک فصل کتاب ناپدید است و در میان درس های دیگر گم کشته است دانش‌آموزان مجبورند درسهای گم گشتهٔ شان را در در لا به لای درس های دیگر جستجو کنند.

راه های پیشنهادی برای حل آن:

۱ – فراهم سازی مکان مناسب برای مکاتب: وزارت معارف مکلف است تا ساختمان های مجهز برای مکاتب مدنظر بگیرد.

۲ – در قانون اساسی کشور ماده یی زیر نام سواد جبری اضافه گردد: بدین معنا که یادگیری سواد طبق دلخواه مردم نباشد باید از سن هفت سالگی تا ۱۸ سالگی سواد بالای مردمان کشور اجباری باشد و راهی را در پیش گیرند تا کسی نتواند از آن سر باز زنند. از این طریق می شود سطح بی سوادی را در کشور کاهش داد. وقتی فردی تا سن ۱۸ سالگی مصروف درس و یادگیری باشد به طور حتمی تحصیلات عالی را ادامه خواهد داد و اگر ادامه ندهند حد اقل سواد ابتدایی خواهد داشت.

۳ – مسلکی سازی آموزگاران: وزارت محترم معارف حین استخدام معلمان روند جدی را پیش گیرد تا معلمان  تازه استخدام، مسلکی و حرفه یی باشند. معلمانی غیر مسلکی که در حال حاضر مشغول تدریس در مکاتب کشور اند نمی شود ایشان را از وظایف شان برکنار کرد چون ایشان از رهگذر همین وظیفه ،اعاشه خانوادهٔ خویش را فراهم می سازند، پس راه مناسب این است که از راه آموزش طی سیمینارها، معلمان غیر مسلکی را مسلکی ساخت.

۴ ـ  کمک در تهیهٔ مواد درسی از سوی وزارت معارف: ماهانه موادی را که مکاتب برای تهیه مواد درسی نیاز دارند به وزارت معارف پیشنهاد کنند، تا وزارت مربوطه، لوازم مورد نیاز را آماده بسازد و از سوی ادارهٔ مکتب برای معلمان توزیع گردد.

۵ ـ بررسی کتاب های درسی از سوی افراد مسلکی و درست سازی اشتباهات آن.

۶ ـ ارزش بخشیدن به مسلک معلمی: راه های در پیش گرفته شود تا معلمان برای خودشان ارزش قایل شده و به مسلک خویش عشق بورزند. چه زمانی یک معلم به مسلکش علاقمند می گردد؟ زمانیکه در بدل زحماتش مزد مناسب داده شود. وقتی معاش یک معلم در حدود هفت تا هشت هزار باشد و از سوی با مشکلات اقتصادی دست پنجه نرم بکنند توقع داریم که به عصاب آرام تدریس کند و در آموزش شاگردان دقت کند؟ یک معلم زمانی که معاش بلند داشته باشد در ضمن معلم آموزش دیده و حاکم بر مضمونش باشد به طور خود کار به مسلکش ارزش داده با علاقمندی تدریس خواهد نمود.


نوشته از: مطواع کبیر

How
You Feel
In Kabul?