واکنش رهبران کشورهای جهان در برابر حوادث ناگوار چگونه است؟

متاسفانه حوادث ناگوار در اکثریت کشورهای دنیا رخ می‌دهد و قربانی می‌گیرد. خیلی‌ها را دغدار می‌کند و آنان را وا می‌دارد که برای جلوگیری از چنین حوادثی، اقدامات جدی به خرج دهند. رهبران جهان در پیوند به حملات ناگوار تروریستی در کشورهای شان واکنش‌های متفاوتی نشان می‌دهند. ولی چیزی که در اقدامات همه‌ی شان یکسان است، همان تلاش برای نابودی ریشه‌های چنین اتفاق‌ها است. در اینجا به چند نمونه‌ی از این دست اقدامها می‌پردازیم.

حادثه‌ی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در ایالات متحده‌ی مریکا: دراین حادثه که ساختمان‌های بزرگ برج‌های تجارت جهانی را در شهر نیویورک به خاک یکسان نمود، واکنشهای شدیدی رهبران این کشور را بر انگیخت. چنانچه رهبران بلند پایه‌ی دولت آمریکا لحظاتی پس از حادثه، در شبکه‌های تلویزیونی حاضر شدند و هر یک به نحوی مردم شان را روحیه و دلداری می‌دادند. رییس جمهور وقت ایالات متحده‌ی آمریکا، جورج بوش طی یک سخنرانی اش برای ملت امریکا به گونه‌ی قاطعانه وعده داد و گفت: «ایالات متحده آمریکا بالای تروریسم پیروز خواهد شد.» او گفت: «آمریکا این حملات را متوقف، پاکسازی و از میان خواهد برد.» پس از آن سخنرانی، وعده‌های رییس جمهور در گفتار باقی نماند و به زودترین فرصت در عمل پیاده شد. چنانچه یک ماه پس از آن حادثه، ایالات متحده امریکا اقدمات جدی را جهت ریشه‌کن ساختن عوامل آن اتفاق در پیش گرفت. در اکتوبر همان سال، ایالات متحده امریکا عملیات‌های نظامی خویش را در افغانستان شروع کرد. علاوه بر آن  کانگرس آمریکا  با پرداخت چهل میلیون دالر اقدامات وطن دوستانه‌ی خود را انجام دادند.

حمله ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵ در پاریس: پس از این حمله نه تنها دولت فرانسه بلکه سایر جهانیان نیز این حمله را تقبیح کرده و حمایت شان را از دولت فرانسه اعلام نمودند. مردم سراسر جهان در گردهمایی‌های شان، مراسم‌هایی برای یاد بود از قربانیان آن حادثه برپا کردند و شعار «صلح برای فرانسه و دعا برای فرانسه» را استفاده کردند. وزیر داخله‌ی فرانسه با دیگر اعضای اتحادیه‌ی اروپا جلسه‌ای را زیر عنوان مقابله با تروریزم دایر نمود. در پایان جلسه، همه به این نتیجه رسیدند که مناطق سرحدی کشورهای شان را تحت نظارت جدی بگیرند و امنیت را به‌طور بهتری تامین کنند. علاوه بر آن ، اتحادیه اروپا مصمم شد تا پالیسی‌های مهاجرین را دوباره مورد بررسی قرار دهند و در قوانین آن تغییراتی را وارد کنند.

حمله ۲۳ می ۲۰۱۷ منچستر: این حمله در کنسرت آواز خوان آمریکایی«آریانا گراندی» صورت گرفت. در این حمله یک مهاجم در میان تماشاچیان خودش را منفجر کرد. این حادثه جهانیان را متاثر ساخت. در سراسر جهان برای قربانیان این حادثه، مراسم سوگواری بر پا شد. صدراعظم انگلستان چند لحظه پس از این حمله، جلسه عاجل گرفت و اوضاع انگلستان را اضطراری اعلام کرد. این حالت اضطراری در ده سال اخیر بی‌سابقه بود. در سراسر شهر تدابیر شدید امنیتی گرفته شد. تمام اعضای خانواده‌ی شاهی انگلستان برای مدت یک دقیقه سکوت  اختیار کردند و بعد از آن در قصر مراسم یاد بود از قربانیان برپا شد.

حمله نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی هندوستان: پس از این حادثه صدر اعظم هندوستان، منموهن سنگ به‌صورت آنی طی بیانیه‌ی تلویزیونی برای مردمش خطاب کرد که در چنین مواقع، اتحاد خود را از دست ندهند بلکه با هم متحدتر باشند. او برای مردمش وعده داد که به زودترین فرصت اقدامات جدی را جهت از بین بردن چنین حملات روی دست خواهد گرفت. دولت هندوستان بعد از این حادثه، به‌زودی دست به کار شد و با اندکترین نشانه‌های مرتبط به این حادثه برخورد جدی نمود. به‌طور مثال، «آر. آر پتیل» معاون حزب رهبر گانگرس نشنلست هند روی رییس حزب -شرت پروار- به‌خاطر بیانیه‌ای تمسخر آمیزش فشار وارد کرد تا از مقامش استعفا دهد. او در بیانیه‌اش دیالوگ فیلمی که «در شهرهای بزرگ چنین اتفاقات کوچک رخ می‌دهد» را در رابطه به این قضیه استفاده کرده بود. همچنان وزیر داخله هند از اینکه تمام مسایل امنیتی را به‌دوش می‌کشید خودش را مسوول ناامنی در کشورش دانست و از وظیفه‌اش کناره‌گیری کرد. در ضمن مشاور ارشد امنیتی حکومت هند، «م.ک.ناراین» نیز استعفا داد که استعفای او از طرف رییس جمهور پذیرفته نشد.

مثال هایی از این دست که رهبران کشورهای جهان بعد از رخ دادن اتفاق های ناگوار در کشورهای شان چگونه برنامه ریزی شده و دقیق کار کرده اند، زیاد است. اما متاسفانه رهبران افغانستان پس از هر حمله‌ي که جان ده‌ها هموطن ما را می‌گیرد بی‌تفاوتتر از پیش حمل می‌کنند. به امید روزی که در افغانستان هم شاهد چنین برنامه‌های دقیق برای مبارزه با حوادث انتحاری و انفجاری باشیم.

پانوشت:‌عکس از رهبران جهان در راهپیمایی برای قربانیان حادثه پاریس.

How
You Feel
In Kabul?