بازی های محلی

وقتی به ادبیات شفاهی سرزمین ما توجه کنیم در میابیم که چه نکته های ظریفی در این ادبیات نهفته است و انسان را به سوی خود می کشاند. ادبیات شفاهی کشور ما گنجینه یی از عواطف و احساسات درونی و بیرونی مردم ما است. بازی ها و سرگرمی ها که نقش بارزی را در حیات اجتماعی بشر دارند گوشه یی از این گنجینه ملی ما است. این بازی ها به اشکال مختلف وجود دارند. این که مردم سرزمین ما از چه زمانی به این بازی ها دسترسی داشته درخور توجه است. این بازی ها بومی ترین نقش سازنده گی انسان ها را به نمایش می گذارند. مردم سرزمین ما بخصوص  مردم ولایات هنوز هم با این بازی ها سروکار دارند.

پلخمان: یکی از بازی های عنعنوی افغان ها است. به ویژه درولایت پنجشیر بین جوانان دو قریه اجرا می شود. این بازی بیشتر در فصل زمستان انجام می شود و آن طوری‌که در بین کاسه پلخمان برف پندی یا کلوله برف را می گذارند . بعضی اوقات بین برف سنگ را نیز می گذارند.  خود پلخمان از پشم گوسفند و یا تار های نایلونی بسیار محکم بافته شده که شکل جال را دارد.

بجول بازی: بجول بازی یکی از قدیمی ترین بازی های مرسوم در بین مردم است. بجول یکی از استخوان های پای عقب گوسفند است که چهار روی داشته و هر کدام هم نام های محلی خود را دارد. خر، اسپ، چیک و پوک نام های هر روی بجول است. روال بازی طوری است که یک دایره روی زمین می کشند و هر کس بجول خود را روی دایره می گذارد. از فاصله دورتر هرکسی با بجول دیگری که با روش خاص بین دو انگشت گرفته می شود، بجول های بین دایره را هدف قرار دهد و آن را از دایره بیرون کند، برنده بازی می باشد

سنگ اندازی: این بازی بیشتر بین جوانان محبوبیت دارد. زمان اجرای آن اکثراً روز های عید و روز های آخر زمستان است. روش بازی طوری است که چند جوان دور هم جمع می شوند و یک سنگ را با وزن چند کیلو انتخاب می کنند که همه بتوانند آن را به فاصله زیاد پرتاب کنند. در این بازی نوعی زور آزمایی نیز هست. هرکسی بتواند  آن سنگ را دورتر از همه پرتاب کند مقام اول را به دست می آورد و به عنوان قدرتمندترین جوان شناخته می شود.

خانه شیطان: یکی از سرگرمی های است که بیشتر میان نوجوانان و کودکان مروج است. این بازی اکثراً در شهر ها و روستا های نزدیک شهر رواج دارد. در این بازی گروهی، هر فرد بازی یک قود برای خود روی زمین حفر می کنند که آن را خانه شیطان می گویند. از یک فاصله دورتر توپی را به سمت خانه شیطان پرتاب می کنند، اگر توپ به سمت خانه دیگری رفت صاحب خانه سر شانه های فردی که توپ را انداخته می نشیند. تا به این ترتیب او موفق شود توپ را داخل خانه شیطان سازد. همین که توپ داخل خانه شیطان می شود همه فرار می کنند و فردی که توپ را داخل خانه شیطان انداخته با توپ یکی از اعضای گروه را نشانه می گیرد و توپ به هر کسی که اصابت کند باید توپ را داخل خانه شیطان بسازد.

غورسی: یکی دیگر از بازی های سرگرم کننده جوانان کشور ما غورسی است. در این بازی بازیکنان به دو گروه تقسیم می شوند و از هر گروه دو نفر داخل میدان می شوند. هر کدام یک پای خود را به دست می گیرند و با یک پا حرکت کرده و با شدت زیاد خود را به همدیگر می کوبند تا یکی به زمین بیافتد. هر کسی که توان استادگی در مقابل یکدیگر را نداشته  باشند و کنترول خود را از دست بدهند بازنده میدان است. این بازی تقریباً در تمام نقاط افغانستان مروج است.


نوشته از: الهه مقصودی

How
You Feel
In Kabul?