مردان در نبود خانمها چی میپزند؟

در اکثریت کشورهای دنیا به خصوص افغانستان، واژه آشپزی با نام دختران و خانمها عجین شده است. یعنی دختران باید آشپزی بلد باشند و آشپزی کنند. این کار در افغانستان به عنوان یکی از مکلفیت های زنان  به حساب می آید. گویا دختران و زنان برای آشپزی متولد می شوند. وقتی کمی دقیقتر بنگریم، می بینیم که آشپزی تنها مربوط خانمها نیست و آنان هم هیچ استعداد فطری یا خدا دادی برای آشپزی ندارند. بلکه آشپزی یک مهارت است و قابل کسب می باشد. هر کسی، چه زن یا مرد، در صورت تمرین زیاد و علاقمندی می توانند لذیذ ترین غذاها را بپزند. ولی متاسفانه بازهم در افغانستان چنین نیست و اکثریت خانمها آشپزی می کنند و مردان فقط در خوردن سهیم اند. فیصدی بسیار کمی از مردان یافت می شود که الحمد الله آشپزی بلد اند و به اصطلاح عامه می توانند در وقت گرسنه گی، جُل خود را از آب بکشند.

برای اینکه بدانیم مردان در نبود خانمها چه نوع غذاها چی نوع غذاها می پزند، جا دارد مردان را به سه گروه تقسیم بندی نماییم.

گروه نخست:  این گروه شامل مردانی است که از آشپزی هیچ بویی نمی‌برند. این گروه در نبود خواهر، مادر و یا همسر شان ساده‌ترین غذا ها از جمله تخم مرغ را هم به بسیار مشکل می‌پزند که اکثریت وقتها همان تخم مرغ هم به خاطر خامی یا سوختگی بیش از حد، قابل خوردن نمی‌باشد. بدین سبب، این گروه مردان یا غذای آماده شده از بازار می‌آورند و یا هم چشم به راه آمدن خواهر٫ مادر و یا همسر شان می‌نشینند. اینگونه مردان، یا نازدانه هستند و یا هم از آشپزی خوش شان نمی‌آید، چون آنرا مسوولیت خانمها می‌دانند .همین است که در نبود خانمها ناچار می‌مانند.

گروه دوم: در این گروه مردان کسانی است که در نبود خانمها می‌توانند خود شان را از گرسنه‌گی نجات دهند. علاوه بر اینکه تخم را به گونه‌های متفاوت می‌پزند، چپس، آش و قورمه‌ی کچالو را نیز میتوانند بپزند. درضمن بعضی‌های شان میتوانند کباب و شوربا هم درست کنند، چون این دو نوع غذا بیشتر ویژه‌ی میله‌هاست و در نبود خانمها می‌توانند بپزند. برخی از پسران زمانی که برای مدتی از خانواده‌ی شان دور می‌شوند. به جایی سفر می‌کنند یا فرض مثال برای ادامه‌ی تحصیل از ولایات به مرکز یا به خارج  کشور می‌روند از خوردن غذای خوابگاه در داخل کشور که بیشتر برنج و لوبیا است و یا از خوردن غذاهای خارجی در خارج از کشور، خسته می‌شوند. از روی مجبوریت آستین بلند می‌زنند، تلاش می‌کنند و آشپزی را یاد می‌گیرند که با تکرار این کار، می‌توانند تا حدی غذاهای معمولی را از قبیل سوپ، برنج، انواع ترکاری‌ها مثل بامیه و بادنجان سیاه و قورمه گوشت را بپزند و خود شان را از شر غذاهای یکنواخت نجات دهند.

گروه سوم: این گروه شامل مردانی است که آشپزی پیشه‌ی شان است و آن را به‌گونه‌ی حرفه‌ای یاد دارند. این گروه با شیوه‌ی پختن تمامی انواع غذاها بلدیت دارند و اقسام هوسانه‌ها همچون آشک، منتو، آیخانم، قابلی پلو، کبابهای متنوع و …. غیره را پخته کنند. البته ناگفته نباید گذاشت که این مردان با طرز پختن اقسام غذاهای خارجی نیز آشنا اند که اکثریت خانم ها از این کار عاجز اند.

How
You Feel
In Kabul?