حرفها و کارهایی که نباید جلو کودکان انجام داده شود

کودکی یکی از دوران‌های مهم زندگی انسان به‌شمار می‌رود. دورانی که در آن کودک، از اعمال رفتار و گفتار والدین خود عکس برداری تقلید کامل- می کند. چون این مرحله، مرحله ی آشنایی کودکان با محیط و اطراف شان است، اگر محیط کودک مملو از پرخاشگری، عصبانیت و جنگهای خانواده‌گی باشد، طبیعیست که کودک نیز پرخاشگر، عصبانی، جنگجو و بد زبان بار خواهد آمد. ولی در خانواده های که ارزش‌های انسانی از قبیل احترام به همدیگر، خوش خلقی، خوش کلامی و غیره …. مراعات می‌شود، به‌طور حتم کودک این فامیل نیز، متین و آرام به‌بار می‌آید.

در اینجا برای والدین گرامی راهکارهایی توصیه می‌شود که با عملی نمودن آن، می‌توانند کودک شان را درست تربیه نموده و آنها را از اختلالات روانی نجات دهند.

کودکان را تحقیر نکنید: فرزندان تان را  هیچگاهی به خاطر کمبودیهای شان از قبیل زشت بودن چهره، کُندی زبان، ضعیف بودن در مکتب… و غیره تحقیر نکنید. زیرا این توهین‌ها و تحقیرها وجودشان را از درون تخریب می‌کند و رفته رفته به عقده مبدل می‌شود و این عقده‌ها می تواند در آینده آنان را به اختلالات روانی دچار کند. طوری که تا پایان عمر تاثیرات منفی آن روی زندگی کودکان باقی خواهد ماند. این تاثیرات منفی می‌تواند شامل چیزهای بسیاری زیادی شود. به‌طور نمونه، کم‌جرأتی، ترس، دلهره، استرس و غیره…

روی کودکان تان لقبهای زشت و خنده دار نگذارید: متاسفانه برخی مادران و پدران از روی کم‌سوادی، شوخی  و یا کم‌فهمی، روی کودکان شان لقب های زشت و خنده‌دار می‌گذارند و نزد دوستان و نزدیکان شان، آنها را به این لقب‌ها صدا می‌زنند. به‌طور مثال، کودکی که دید چشمش ضعیف است را کور خطاب می‌کنند. کودکی که از  لحاظ جسمی لاغر و ضعیف باشد را سوتغذی صدا می‌زنند و یا این که کودک را متناسب با رنگ چهره‌اش صدا می‌کنند. مثلا سیاه‌چهره، سرخه و غیره…. این حرفهای زشت، حس ناامیدی را درکودکان تقویت می‌بخشد و به عزت نفس شان، لطمه وارد می‌کند. ما نباید فراموش کنیم که افراد خرد یا بزرگ- دارای  حرمت و عزت بوده و نمی‌خواهند که این حرمت شان زیر پا گردد. وقتی عزت انسان ولو یک کودک، زیر پا گردد؛ حس تنفر در وجود او جوانه می‌زند. تنفر در برابر همه، حتا در مواردی کودکان از خودشان هم متنفر می‌شوند.

به کودکان فحش نگویید: فحش گفتن باعث می‌شود که کودک، به یک شخص بد زبان و فحاش تبدیل شود. این عمل در صورت تکرار جزو رفتار روزانه‌ی کودک می‌شود  که آنان را در آینده به افراد زشت‌گو و بد زبان تبدیل می‌کند.

پیشروی کودکان دعوا مکنید: عده‌ای از والدین در برابر کودکان‌شان دعوا می‌کنند و همدیگر را دشنام می دهند. حتا گاهی اتفاق می‌افتد که همدیگر را در برابر کودکان، لت و کوب می‌کنند. این وضیعت به حالت روانی کودکان سخت صدمه می‌رساند و در آینده، از کودک یک شخص پرخاشگر خواهد ساخت.

در مقابل اعمال زشت کودکان نخندید: برخی از مادران و پدران در برابر حرفهای زشت فرزندان شان می‌خندند. غافل از اینکه، این کارشان  به کودکان می‌فهماند که  فحاشی و ناسزا گفتن شان یک امر عادی است.

فرزندان تان را با فرزندان دیگران مقایسه نکنید: اغلب هستند پدران و مادرانی که فرزندان شان را با دیگران مقایسه می‌کنند. به‌طور مثال می‌گویند: “پسر یا دختر فلانی را ببین چقدر لایق و هوشیار است ولی تو همیشه نالایق و تنبل هستی”. شنیدن این حرفها روی روحیه ی کودک، تاثیر منفی به جا می گذارد که بعد از آن کودک، به خود می قبولانند که او یک فرد بیکاره است. حتا اگر ضریب هوشی کودک تان بالاتر از ۲۰۰ هم باشد، مقایسه‌های نادرست تان باعث رنگ باختن روحیه‌ی کودک تان می‌شود.

How
You Feel
In Kabul?