شش عادت که خلاف فرهنگ شهرنشینی میباشد

مطواع کبیر

رعایت نمودن نزاکت های اجتماعی، اخلاق پسندیده، واحترام در برابر بزرگان، کودکان، ثروتمندان، فقیران، باسواد، بی سواد بالاخره تمام اجتماع نمونه یی ازعادات شهرنشینان است. اما متأسفانه امروزه این همه موضوعات چندان مراعات نمی گردد. و عادات بدی جز روال زنده‌گی بعض مردم گردیده که شهر را از حالت شهری بودنش بیرون میکند و آن را به منبع کثافات نیز مبدل می سازد. این نوع برخورد ما٬ در برابر شهر ما را نزد دیگران ناآشنا با فرهنگ شهرنشینی معرفی کرده است. همه روزه حُرف شهری ما رو به خراب شدن است تا بهبود. اینجا شش نمونه از عادات بدی که همه روزه با آن روبرو می شویم و یا هم خود ما می نماییم را می نویسیم.

رفع حاجت کردن مردان در هر گوشه و کنار شهر: عادت خیلی بد و خلاف اصول صحی و فرهنگ شهری رفع حاجت کردن در گوشه و کنار شهر است. از بزرگسالان گرفته تا خوردان این عمل عام است. چند سال قبل علل این عادت زشت را نبود تشناب ها در محلات عام تلقی می کردند٬ اما حالا با وجود تأسیس تشناب ها در نقاط مختلف شهر٬ شهروندان ما از عمل خود باز نمانده اند. این کار در پهلوی اینکه شهر را کثیف میسازد٬ حتک حرمت به دیگر همشهریان نیز است. اگرچه کلمات کلشیه یی در دهن همه سبز کرده که شهر ما خانهٔ ما است٬ اما این حرفها تنها در قالب حرف باقی مانده اند. چیزی که برای صحن حویلی خود روا نمی داریم٬ بی اعتنا به شهر خود روا میداریم.

انداختن کثافات در هر گوشه و کنار: عده یی از مردم کثافات شان را در هر جایی که دل شان شد راحت می اندازند. کسی روی سرک را ذباله دانی قرار میدهد و دیگری محوطه خالی پهلوی خانه خود را. کسانیکه راننده‌‌گی می کنند هر چیزی را که می خورند، پوست و قُطی آن را بسم الله گفته از موتر دور می اندازند. جوی ها به انبار کثافات تبدیل شده٬ و گناه همه عملکرد ها به گردن شهرداری است که چرا ذباله دانی در شهر وجود ندارد. جاهاییکه ذباله دانی وجود دارد٬ ما دل نمی کنیم چیزی داخل آن بیندازیم٬ همه کثافات را در کنار آن پرتاب می کنیم تا از بوی آن زودتر فرار بتوانیم.

ریختن لعاب دهن و بینی در هر جا: در هر وقت و در هر جا٬ بدون در نظرداشت محیط٬ شهری ها ما لعاب دهن و بینی خود را آزادانه به روی سرک و بین شهر آبیاری می کنند. این عمل در پهلوی اینکه خلاف اصول شهر نیشنی است٬ خلاف اصول صحی نیز می باشد.

سگرت کشیدن در محلات بسته: سگرت کشیدن در ذاتش کار خوب نیست. اما اگر این عادت را ترک نمی توانید٬ حداقل در انتقال امراض ناشی از دود دست دوم سگرت برای دیگران نقش مرکزی را انجام ندهید. استفاده از سگرت در جاهای بسته مانند دفتر٬ دوکان٬ خانه٬ موتر و دیگر محلاتیکه دیگران از آن استفاده می کند باعث اذیت دیگران قرار می گیرد باید جلوگیری شود.

با دهن پر از غذا حرف زدن: اغلب دیده باشید که مردمان در حالی که غذا می خورند بلند بلند خنده کرده یا حرف می زنند که با حرف زدن شان ریزه های نان از دهن شان پریده ،سر و روی جانب مقابل را کثیف می سازد. صحبت با دوستان هنگام نان خوردن کاری بدی نیست٬ اما قصه کنید٬ همرای دهنتان غذا توزیع نکنید. ساجق را نیز با دهن باز نجوید٬ و کوشش کنید همرای ساجق تان زیاد صحبت نکنید٬ چون برای شخص مقابل خوشآیند نیست که دهن پر ساجق و لعاب شما را ببیند.

گفتن حرف های پوچ و بی معنا: گفتار خوب زیبنده همه کس است. بعضی حرف ها است که نباید در هر جا سخنرانی شود٬ به خصوص در مقابل خانم ها و کودکان. سخن معمول شهری ها وقتیکه بالای موضوعی اختلاف نظر می داشته باشند و خشن میشوند٬ حرف را به بی حرمتی نمودن اعضای خانواده یکدیگر می کشانند٬  و یا هم اگر خانمی را می بینند به صورت قصدی شروع به دشنام دادن و رکیک گویی می کنند.

How
You Feel
In Kabul?