شش مصرف اضافی و کمرشکن عروسی ها در افغانستان

مصارف گزاف و کمرشکن  محافل عروسی سبب شده است، اکثریت جوانان افغان مجرد باقی بمانند. در حال حاضر این مصارف متاسفانه بیشتر از هم‫چشمی‫ها، خود‫ نمایی‫ها  و مصرف زده‫گی‫های مردم ناشی می‫شود که روز به روز هم به‫جای کاهش در حال فزونی است.  مصارف اضافی در عروسی‫ها در خیلی از موارد اتفاق می‫افتد که چند مورد آن قرار زیر است:

گرفتن طویانه: طویانه یا ولور شاید اولین دلیلی باشد که مردم علاقه‫مند به عروسی نمی‫شوند. به‫طور معمول مردم افغانستان به خاطر نکاح دختر شان با یک پسر، از خانواده‫ی پسر مبلغ گزافی را به‫عنوان طویانه می‫گیرند. البته طویانه نظر به اهمیت و موقف دختر فرق می‫کند. فرض مثال، هر قدر درجه‫ی تحصیلی دختران بلندتر باشد طویانه‫ی شان هم بیشتر است.

مصارف شیرینی خوری: اگر چه برگزاری محفل شیرینی خوری چندان مهم نیست و از جمله مصارف بی‫جا به حساب می‫آید. با آن‫هم تمامی خانواده‫ها‫ی عروس در افغانستان اصرار به برگزاری مراسم شیرینی خوری دارند. متاسفانه در شهرها خانواده‫های عروس تلاش می‫کنند که محفل شیرینی خوری را در مجلل‫ترین هوتل‫ها برگزار کنند که خود به خود مصارف بلندتر می‫رود و کمر شکن‫تر می‫شود.

خریدن طلا: خریدن زیورآلات از جمله طلا، پول بسیاری می‫خواهد، چون بهای طلا خیلی بالاست و توقع خانواده‫ی عروس این است که باید داماد طلای زیادی بخرد. به‫هر حال هر دامادی مجبور است تا یک سیت طوق طلا همراه با  گوشواره، شش الی دوازده دانه چوری، هفت الی ده دانه انگشتر، در خیلی از موارد حتا تاج و کمربند طلا هم بخرد. متاسفانه در چنین وضعیتی، داماد مجبور می‫شود که پول قرض کند و برای عروس طلا بخرد. خانواده‫های عروس باور دارند: «عروسی که طلا نداشته باشد هیچ عروس نیست.»

مصارف هتل: یگانه چیزی که در کشور ما خیلی زیاد پیدا می‫شود، هوتل‫های رنگارنگ عروسی با نام‫های عجیب و غریب نیمه فارسی و نیمه انگلیسی است. این هوتل‫های جدید و جذاب در یک شب عروسی، پول چندین ساله‫ی زحمت داماد را به باد فنا می‫دهد. متاسفانه در این هوتل‫ها، پایین‫ترین قیمت برای غذای یک نفر پنجصد افغانی است که این پول از توان خیلی‫ها کرده بالاست. به‫ویژه کسانی که از لحاظ اقتصادی در وضعیت خوبی قرار ندارند.

خرید لباس عروسی: امروزه عروسان با پوشیدن یک جوره لباس در عروسی شان قانع نیستند. متاسفانه آنان در یک عروسی سه جوره لباس عروسی تبدیل می‫کنند. قیمت هر جوره لباس عروس، از ده هزار افغانی شروع و تا بیشتر از 40 هزار افغانی می‫رسد. اگر لباس عروسی را کرایه کنند هم کرایه‫ی لباس برای یک شب، حتا تا یک هزار دالر هم می‫رسد. متاسفانه خانواده‫های عروس بدون در نظرداشت زندگی آینده‫ی دختر و داماد شان، به این کار مبادرت می‫ورزند.

پول آواز خوان: آواز خوانانی که در محافل عروسی اشتراک می‫کنند از یک هزار دالر کم نمی‫گیرند و برای یک شب، در بدل شنیدن آواز دنگ و دهل گوش‫خراش شان متاسفانه مصرف زیادی روی داماد می افتد.

مصارف دیگری هم‫چون، پول آرایشگاه، دیزاین ستیج، گل زدن موتر، کیک، فیلم‫بردار و صدها مصارف دیگر از جمله مصارفی است که داماد را به اصطلاح عامه «قرض‫دار و اوگار» می‫کند. اگرچه مدتی می‫شود که قانونی از طرف وزارت عدلیه برای عروسی‫ها به تصویب رسیده است که بر اساس این قانون، مهمانان در محافل عروسی پنجصد تن و در محافل شیرینی خوری سه صد تن باشد و غذای هر فرد هم چهار صد افغانی باشد، ولی این قانون فقط روی کاغذ و گفتار باقی مانده است. مردم به همان روال گذشته و با همان مصارف گزاف محافل عروسی شان را برگزار می‫کنند. غافل از این‫که زندگی مالی آینده‫ی دختر وداماد شان را خراب می‫کنند و آنان به‫طور حتم روزهای خوشی در زندگی شان نخواهند داش

How
You Feel
In Kabul?