فواید نماز از نظر علمی

نماز عبادتی زیبا و دلنشین است. هنگامی که نماز با معرفت و خشوع انجام شود، انسان را تا ملکوت پرواز می دهد و زنگار ها را از دل می زداید. نماز پنجره یی به سوی روشنایی و زنده گی سعادتمند است. نماز یک واجب الهی است که خداوند در پنج وعده روزانه امر فرموده است و از مهم ترین اثرات آن تقرب به خداوند و دریافت رحمت بی کران او است. خداوند هر فریضه را که بر انسان واجب کرده دارای فواید بسیار زیاد و عامل رشد و تکامل فردی و اجتماعی فرد است. دانش بشری با مطالعه و تحقیقات علمی توانسته تا جایی اثرات این فلسفه بزرگ زنده گی را دریافت کند. امروزه علم طب دنیا در خصوص سلامت معنوی و نقش نماز، دعا و دینداری در سلامت جسمی، روحی و روانی توفیقاتی کسب کرده است که در این مطلب به ذکر گوشه یی از آن می پردازیم.

تاثیر نماز بر سلامت خواب: هر انسان به صورت طبیعی سوم حصه عمر خود را در خواب به سر می برد و تاثیر خواب بر روان و جسم انسان از موضوعات مهم علم طب است. به طوریکه امروزه تغییرات خواب انسان از پیش آگهی های مهم و قابل توجه در زمینه ابتلا به بیماری ها به حساب می آید. امروزه، نخستین اصلی که در سلامت خواب توسط منابع علمی دنیا توصیه می شود، بیدار شدن هر صبح سر یک موقع مشخص از خواب است. یک نگاه کلی به جدول اوقات شرعی نشان می دهد  که وقت نماز صبح در تمام طول سال با در نظر داشت تغییرات ناشی از حرکات وضعی و انتقالی زمین، اساسی ترین زمان برای بیدار شدن از خواب است.

درمان بیماری افسرده گی: خواب از دو مرحله خواب عمیق و رم تشکیل شده است. در بیماران افسرده، مرحله خواب رم نسبت به افراد عادی بیشتر است یعنی زمان بیشتری را در مرحله رم به سر می برند که این باعث دیدن خواب های آشفته  و پریشان می شود. این افزایش مدت خواب در ساعات نزدیک صبح به وقوع می پیوندد که اثرات بیدار شدن برای نماز صبح باعث می شود که فرد از ورود به مرحله رم بازداشته شود و موجب کوتاه شدن آن و درمان افسرده گی گردد.

شادابی جسم و روان: بیدار شدن برای نماز صبح و در ساعات سحرگاهی  و انجام عبادت در این موقع، سبب افزایش هورمون کورتیزول و حالت شادی و نشاط سرمست کننده می شود که بر زنده گی روزانه نماز گزار بسیار موثر است و باعث افزایش مقاومت بدن در برابر استرس ها و فشار های روحی و روانی است که این در مضامین عرفانی تحت عنوان اسرار سحر بیان شده است.

آرامش عضلات: گروهی از دانشمندان مسلمان، کوشیده اند در حرکات حین نماز اعم از قیام و قعود و رکوع و سجود جنبه هایی از نرمش عضلانی و ورزش بدنی را بجویند و آن را با نرمش های متداول دیگر که منجر به استراحت و آماده گی عضلانی می شوند، مقایسه کنند. ایستادن در نماز باعث تقویت حالت تعادلی بدن و ستون فقرات می شود. وقتی چشم ها در حالت نماز ثابت می ماند، جریان فکر هم خود به خود آرام شده و در نتیجه تمرکز فکر افزایش می یابد. تقویت ماهیچه های شکم، حفظ سلامت دستگاه گوارش و رفع یبوست، سوء هاضمه و بی اشتهایی از خواص رکوع در نماز است. همچنان سجده، ستون فقرات بدن را تقویت کرده و دردهای سیاتیک را آرام می کند. سجده باعث آسوده گی و آرامش در فرد شده و عصبانیت را تسکین می دهد.


نوشته از: الهه مقصودی

How
You Feel
In Kabul?