نکات مهم برای بهبود وضیعت روانی پس از حادثات و انفجارهای دلخراش

امروزه اوضاع نا‌امن کشور و وقوع حوادث ناگواری هم‏چون :انفجار و انتحار، کشور ما را به قربان‏گاه مبدل ساخته  است. متاسفانه در اثر حوادث ناگوار و ناجوانمردانه‏ی که توسط مخالفان کشور انجام می‏شود، صدها تن از هم‏وطنان ما قربانی و آرزو ها و اهداف شان را همراه با خودشان به خاک می‌برند. حوادث ناگوار، بالای روح و روان مردم ما، به ویژه کسانی که در این اتفاقات، آسیب دیده اند و از نزدیک شاهد از دست دادن دوستان و هم‌وطنان شان بوده اند، تأثیر خیلی‏ منفی بر جا می‌گذارد. این افراد گاهی چنان دچار اختلال روانی می‌گردند که تا پایان عمر اثر آن روی زندگی شان باقی می‏ماند.

در این‏جا نکات چندی را جهت بهبود و سلامت روانی افراد پس از حوادث ناگواری هم‏چون انتحاری ذکر می‏کنیم که انجام آن حالی از فایده نخواهد بود:

  • برای آسیب دیده‏گان حوادث، برچسب بیمار نزنید. به این معنا که آن‏ها را بیمار خطاب نکنید، چون حس بیماری، حالات بد روانی را در ذهن آن‏ها تداعی می‏کند.
  • از گفتن کلمات مثل «وی بیچاره»، «غصه مخور»، «همه چیز درست می‏شود»، «کاش در این حال نمی‏دیدمت»، «حالتت را ببین که از غم و غصه چه جور شده‏ای» … و امثال این‏ها به‏صورت جدی بپرهیزید. این حرف‏ها ذهنیت بد را در آن‏ها ایجاد کرده و باعث می‏شود که آنان، خود شان را نا‌توان احساس کنند و آسیب دیده‏گی روانی شان دو چندان شود.
  • تلاش کنید که آسیب دیده‌گان روانی را در انجام کارهای روزمره، مطالعه کردن، شرکت در محافل و مجالس و غیره … مشغول نگه‏دارید. مشغول بودن باعث‏ می‏شود که ذهن شان از حادثه‏ی دلخراش -که حالت روانی آن‏ها را مختل کرده- دور گردد.
  • آسیب دیده‌گان حوادث را تنها نگذارید. بل همیشه در کنار آن‏ها باشید و با آنان عادی رویه کنید. طوری‌که انگار هیچ اتفاقی رخ نداده است ولی آن‏ها را به خود تان وابسته مسازید .
  • آنان را به فعالیت‏های اجتماعی، به‏ويژه ورزش نمودن ترغیب کنید. چون ورزش اختلال روانی را کاهش می‏دهد.
  • جهت بهبود حالت روانی آن‏ها، از باورها و اعتقادات دینی سود بجویید. برای شان گوشزد کنید که قضا و قدر الهی یک امر انکار ناپذیر است و ما در برابر اراده‏ی الهی باید تسلیم باشیم. درضمن در مورد فواید صبر و شکیبایی برای شان توضیحات لازم بدهید که خداوند بدون شک با صابران است.
  • آنانی که در اثر حواث انتحاری یا حوادث ناگواری از این قبیل، عضوی از اعضای خانواده‏ی شان را از دست داده اند، مانع داد و فریاد شان نشوید. بگذارید عقده‏ی دل شان را بیرون بکشند و غم شان را با دیگران تقسیم کنند. در غیر آن؛ حالت روانی آن‏ها وخیم‏تر خواهد شد.
  • خبر مرگ بسته‏گان شان را پنهان نکنید. بگذارید در مراسم عزاداری اشتراک کنند و برای آخرین بار با عزیزانی که از دست داده اند، خدا حافظی کنند. اگر آن‏ها را ازآخرین دیدار دوستان و نزدیکان‏شان دور بسازید، به حالت روانی شان صدمه می‏رسانید. آنان تا پایان عمر، حسرت آخرین دیدار عزیزان شان را خواهند خورد و آتش جانسوزی در قلب‏های شان شعله‌ور خواهد بود که هیچ‏گاهی خاموش نخواهد شد.
  • اگر آسیب دیده‌گان از گروه کودکانی است که پدر یا مادر شان را از دست داده اند، از او حمایت کنید. آن‏ها را تنها نگذارید! نیاز های اولیه‏ی آن‏ها را از قبیل نان، آب و لباس شان را آماده کنید. وسایل سرگرمی یعنی وسایل بازی را در دسترش شان قرار دهید تا مشغول شوند.

How
You Feel
In Kabul?