چگونه ترس کودکان را کاهش دهیم؟

 کودکان به طور معمول از تاریکی ، حیوانات و موجودات ساخته و پرداختهٔ ذهن خودشان می ترسند. ترس در کودکان از سنین ۲ ـ ۳ سالگی آغاز می گردد و تا سنین ۱۰ تا ۱۲ سالگی ادامه پیدا می کند اگر ریشهٔ ترس در وجود ایشان نهادینه گردد ممکن تا دوران جوانی نیز با پدیدهٔ ترس دست و پنجه نرم بکنند و آهسته آهسته این پدیده به بیماری روانی مبدل گردد. پس چه خوب است تا با ترس کودکان مقابله نموده و ایشان را وادارید تا با پدیدهٔ ترس کنار بیایند برای معلومات بیشتر در کابل انسایدر همراهی مان کنید:

کودکان را بخاطر ترسیدن مسخره نکنید:

وقتی کودکی می ترسد و ازآن چیزیکه او را وادار به ترس نموده است برای شما بیان می کند ، منکر نگردد و او را بابت ترسیدن ایشان مورد تمسخر قرار ندهید. مسخره کردن شما سبب می شود تا کودک از بیان ترس هایش خجالت کشیده و هرگز جرأت بیانش را نداشته باشد. اینجاست که مشکل کودک جدی تر شده و خودش را در برابر پدیدهٔ ترس بازنده احساس می کند. شما به جای تمسخر کردن کودکان بابت ترس های ایشان، بکوشید علت ترس او را جویا شوید و مشکل او را از ریشه حل بسازید. فرض مثال کودک تان از تاریکی می ترسد شما او را مجبور نسازید تا برای مدتی در تاریکی بماند بل با دلجویی های به موقع و با ذکرخاطرات خنده دار خود تان از تاریکی ، این پدیده را نزد کودک  تان پوچ و بی معنا بسازید اگر این کار نتیجه نداد می توانید در موقع خوابیدن کودک چراغ خواب را روشن گذاشته و او را از شر تاریکی نجات دهید.

برای غلبه بر ترس او را وارد دنیای ترس نسازید:

کودکان نمی توانند به یکبارگی بر ترس خویش غلبه نمایند. این کار نیاز به حوصله مندی دارد مثلا اگر کودک شما از حیوانات می ترسد او را در میان حیوانات تنها رها نسازید تا از این رهگذر بر ترس خویش غلبه نمایند بل با تعریفی از حکایت هایی که شخصیت اصلی آن یکی از حیوانات باشد و پایان حکایت یا قصه با عملکرد نیک حیوان به پایان برسد و یا تماشای کارتون های که حیوانات در آن نقش داشته باشد و یا هم با بردن ایشان به باغ وحش آنها را با حیوانات مهربان ساخته و اجازه دهید با ایشان انس بگیرند تا با تدریج بر ترس خویش غلبه کنند.

اجازهٔ تماشای فیلم های ترسناک را ندهید:

اگرچه گفته شده است که تماشای فیلم های ترسناک در انسانها احساس سرزندگی را ایجاد می کند اما گاهی تماشای این فیلم ها به ویژه از سوی کودکان برعکس عمل کرده و ترس ایشان را تشدید می کند زیرا کودکان صحنه های ترسناک را در ذهن خویش می پرورانند و خودشان را به جای کرکتر های فیلم، که از ترس صدمه هایی را متقبل گردیده اند احساس می کند.

از تخیلات ذهنی کودک تان وقوف حاصل نمایید:

اغلب کودکان عادت دارند تا با نیروی تخیل خویش موجودات وهمی ، هیولا… را طرح ریزی نموده و در هر جا او را پیش چشم شان تصور نمایند. این گونه کودکان در دنیای تخیلات زندگی می کنند و گاهی والدین سبب می شود تا ایشان در چنین موقعیتی خودشان را تصور نمایند فرض مثال برای آرام ساختن کودک شان به ایشان گوشزد می کند که اگر بی گفتی و شوخی کند او را در خانه جولا می اندازد و از این قبیل ترساندن های دیگر. کودک در ذهنش جولا را هیولا تصور می کند و ترس او را در دلش می پروراند. والدین علی الرغم  اینکه کودک شان را نترسانند باید از راه صحبت کردن با کودکان از ایشان بخواهند که در رابطه به چه فکر می کنند، چه چیزی ایشان را اذیت می کند پس از دانستن ذهنیت کودک، برای برطرف کردن ترس های ایشان اقدام نمایند.


نوشته از: مطواع کبیر

How
You Feel
In Kabul?