چیز هایی که در زندگی باید پذیرفت:

انسان جایزالخطاست نیاز نیست بابت اشتباهات گذشته، خود تان را نبخشید. به زندگی و مسایل آن دید واقع بینانه داشته باشید  یعنی زندگی را با تمام شرایط و سختی های آن بپذیرید با پیذرفتن این مسایل بکوشید با زندگی و مشکلات آن کنار بیایید.

پذیرفتن اینکه من کامل نیستم: کمالگرایی بیش از حد انسانها، جهت کامل ساختن شخصیت، بدست آوردن موفقیت ها در آینده می تواند ضرر روحی را در قبال داشته باشد زیرا بیشتری از انسانها شکست را در زندگی اصلا قبول ندارند می خواهند فرد بدون عیب و نقص  باشند اگر خلایی از ایشان برملا گردد و یا کارکرد های شان به باد انتقاد گرفته شود روحیه خویش را از دست می دهند و شدیدا ورشکسته می گردند پس این جمله را که « من کامل هستم» را کنار بگذارید. و بپذیرید که انسانها عاری از عیب نیست.

پذیرفتن دیگران با تمام نقص های شان: در دنیا هیچ انسانی کاملا خوب و هیچ انسانی کاملا بد نیست بل انسانها ترکیبی از پدیده های خوب و بد اند ما نباید بابت عیب های دیگران از دوستی با ایشان منصرف شویم و همواره در پی عیب جویی انسانها باشیم انسانها را بابت گذشتهٔ بد آنها سرزنش نکنیم بل واقع ‌بینانه عمل نماییم.

پذیرفتن اینکه گاهی من هم اشتباه می کنم: ضرور نیست بابت اشتباهات تان از خود دلخور باشید و از خود نفرت داشته باشید بل بکوشید از اشتباهات تان درس عبرت بگیرید و چیزی که باعث شده شما حس خجالتی بکنید را ترک نمایید.

پذیرفتن اینکه هیچ کس مسئول زندگی ام نیست: ما عادت داریم خوبی ها موفقیت ها را مدیون زحمات خود، بدبختی ها و اشتباهات را به گردن دیگران یا به گردن تقدیر بیندازیم و خود مان را براعت دهیم. باید پذیرفت که هیچ کسی جز خود مان مسئول زندگی ، خوشبختی و بدبختی ما نیست این خود مان هستیم که با افکار، اعمال و کارکرد های مان زندگی خود را رقم بزنیم نه کسی دیگری.

پذیرفتن مشکلات در زندگی: زندگی فراز و نشیب های خودش را دارد گاهی با توست و گاهی علیه تو وقتی با توست لذت ببر و خوش باش ولی زمانی که علیه توست خود را از دست نده با مشکلات مبازره کن نه اینکه با زندگی قهر کرده و گوشه نیشنی اختیار بکنی. مشکلات را بپذیر هیچ انسانی بدون مشکل نیست این مشکلات است که نقش عمده را در زندگی انسانها بازی می کند زیرا انسان را در برابر مشکلات پخته می سازد.

پذیرفتن انتظار نداشتن از دیگران: با انسانها دوست باش با ایشان بخند ،  خوشی هایت را با آنها تقسیم کن وقتی برایت نیاز داشتند، کنار شان باش؛ کمک شان کن؛ تنهای شان مگذار ولی هرگز از ایشان انتظار نداشته باش میزان توقع تان را پایین بیاورید تا راحت زندگی کنید.

نوشته از: مطواع کبیر

How
You Feel
In Kabul?